سـفـیــد اسـتــــــ ..!

نـامـه هـایـی

کـه هـر شـبــــ بـرایـتـــــ می نـویـسـم ..

هـر چـه کـردم..

حـرفــــ هـایـم رنـگـی بـه خـود نگـرفـتـــــ ..

... آخـر درد را چـه رنـگــی بـایــد نـوشـتـــــ ..؟!

دردِ دوست داشتنیِ من

ﯾﮏ ﺣﺮﻑِ ﺳﺎﺩﻩ ﯼِ ﮐﻮﭼﮏ ،
ﮔﯿﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗَﻪ ﮔﻠﻮﯾَﻢ ،
ﺩﺭُﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﯾﯽ ، ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺯِﻧﺪﮔﯽ ﭘﯿﻮَﻧﺪ ﻣﯿﺪَﻫﺪ،
ﻣﺜﻞ ﺗﺮﺩﯾﺪ ﭼﺸﻤﺎﻧَﺖ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺣَﺮﻑ ﻣﯿﺰﺩﯼ ،
ﻣﺜﻞ ﻟَﺒﺨﻨﺪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ، ﺩِﻟَﻢ ﺑﺮﺍﯾِﺸﺎﻥ ﺗَﻨﮓ ﺷﺪﻩ ،

ﺁﻩ ...
ﯾِﮏ ﺣﺮﻑِ ﺗﻪ ﮔَﻠﻮﯾﻢ ﮔﯿﺮ ﮐَﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﯾِﮏ ﺣَﺮﻑ ﻣِﺜﻞ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ :

ﺩِﻟﻢ ﭼﻘَﺪﺭ ﺑَﺮﺍﯾﺖ ﺗَﻨﮓ ﺍﺳﺖ....

سـراب هـمـیـن اسـت دیـگـر
کـه هـر صـدایـی
در تـنـهـایـی مـی شـنـوم

مـی گـویـم: ... جـانِ دل َم !؟

موجود بے آزارے هستم .
کار مے کنم
قصہ مے خوانم
شعر مے نویســـــم ...

و گاهے

دلم کہ برایتـــــ تنگـــــ مے شود ،
تمام خیابانہا رابا یادتـــــ پیاده مے روم...

او ﺟﺴﻤﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫد ﭼﮑﺎﺭ ؟
ﻭﻗﺘﯽ ﺫﻫﻨﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺠﺴﻢ ﮐﺮﺩﻥ من است... !

مےگویـند ، با احساسے ... احساستـ مقدسـ استـ

چیزے نمےگویمـ ..

اما در دلمـ صدایے لرزاטּ مےگوید :
او بـہ مقدساتمـ توهیـטּ کرد ...

" تــــــــو ... "
يـــــــادگـار روزهــــــايـي هـسـتـــي ،
كــه نــه فـــرامـــــوش مـي شــونـد
و نـــه تـكــــــرار ...

ﺩﻟــــﻢ ﻗﺼــــﻪ ﺍﯼ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧــــﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫــــﺪ ﮐــــﻪ ﺗــــﺎ
ﺁﺧــــﺮﺵ " ﺗــــﻮ " ! ﺑﺎﺷــــﯽ

تنهایی ام را کســی شریک نیست
مطمــــئن باش
دستِ احتیاج به سمت ِتــــو که هیـــچ
به سمت ِ خودم هم دراز نخواهم کرد
شایـــد کــه تنهایی هایم
از تنهایی دق کنــــد..

دلـم مـی خـواهـد . . .
بـی اجـازه ی تـ ـو . . .
پـادشـاهـی کـنـم در نـاخود آگـاهـت...!

دلــم مــیـــخــواهــد...
دلــت گــاهــی بــرای ِ دلـــم... تـنـگ شـود...
فــقــط ...گــاهــی...

تــــــــــــــو چای می نوشی ...
غافل ازینکه کــــــــــــــــسی اینجاست ...
که به فنجان درون دستهایت هم حـــــــــــسادت می کند ... !!!

زمانی ...
شاید دورتر از این روزها...
گوشه ای از این دنیا...
روی نیمکت های چوبی یک پارک...
در یک عصر تابستانی...
یا حتی...
گوشه ای از یک استراحتگاه سالمندان...
یادخواهم کرد...
تو را...
این نوشته ها را...
و ...

می دانست از تنهایی می ترسم
تنهایم گذاشت....
از پیچ کوچه که گذشت
آرزوهایم رنگ باخت
گاهی صدای نفسهایش را حس میکنم
با اینکه اودیگر مرا نخواهد شناخت.....

و مرا

آنقدر آزردی ..

که خودم کوچ کنم از شهرت ..

بکنم دل ز دل چون سنگت ..

تو خیالت راحت ..

می روم از قلبت ..

... میشوم دورترین خاطره در شب هایت

تو به من می خندی ..

و به خود می گویی:

باز می آید و می سوزد از این عشق

ولی ..

بر نمی گردم نه!

می روم آنجایی

که دلی بهر دلی تب دارد ..

عشق زیباست و حرمت دارد ..

تو بمان ..

دلت ارزانی هر کس که دلش مثل دلت

سرد و بی روح شده است ..

سخت بیمار شده است ..

تو بمان در شهرت

. . . چـہ פــال بـدے دارد مـاهـے قـرمــز ؛

بـعـد از عـیــد פـرڪـت مـیڪـنـد ،

جــاטּ دارد ،

امـّا مـنـتـظـر هـیــچ چـیـــز نـیـســت . . . /

+ سخـتــــ استــــ /!

وقتـے کـﮧ نیستـے همـﮧ چیــز تـنــگـــ میـشــود

نـفـســــ َـــــم

دنیــآیـــ َــــم

دلـــــ َـــــم .../!

بیـــزارم از هـــر دردے ...

کـ ـہ درمـــانـش ...

گـــــذر زمـــــان استـــــ/!

... زمـــآنــے کـ ـہ ...

دق مےـدهــد تــــا بـگـــذرد/.

میبینی
بزرگترین آرزوی من
چه کم حرف است!
تـــو ....

سهم من از تو لبخندی ست که هنوز هم از من جلوتر است!!!

سفرت بخیر اما...
بد نیست اگر خاطرت بماند
به تعداد خط های سفید وسط جاده ایی که در آنی
دلم برایت تنگ می شود!!

ایـنجا هـ ـمه چیـز خـوب اسـت ...!
همـ ـه چـیـز پـاک اسـ ـت و خـ ـاکی ...!
فقـط کـمی نـ ـگرانـ ـم ... ؛
نمـیدانم ،
از زیـر سـنگ قـبر هم میـتوانم بـبینمت ...؟

ميدانم كه نميخواني !
ميدانم كه نميداني !
.
.
.
حتي مي دانم كه گوش هم نميدادي !

ولي من ميدانم
كه
هنوزم همانم كه دوستت داشت !
.
.
.

اما
كمي شكسته تر ...

گاهی دست خـــودم را می گیرم می برم هوا خوری.........

یــاد تو هم که همه جا با من است تنــهایــی هم که پا به پایم میدود... میبینی؟

وقتی که نیستی هم جمعمان جمع است ! ...

انقدر دور شده ای که چشمانم
حتی خواب آمدنت را هم نمی بینند . . .

* من * بـــــــــــی تــــــــــــ♥ـــــــــــو

فـقط یکـــــــــــــــ ضمیــــــــــر ســــــــاده و تنــــــــــــهاست ...

كه دستـــــــــــــ و دلشــــــــــ به هیـــــــــــچ كاریــــــــــ نمــــــــی رود ...

نگـاهـم داغ دار شده است ؛

تــو را به وسعت ِ يک تماشـاي ِ سيــر

کــم دارم

حوصـــله خوانــدن ندارم

حوصـــله نوشتــن هم ندارم

این همـــه دلتنـــگی دیگر نه با خــواندن کم می شود ، نه نوشـــتن...

دلـــم تو رامی خـــواهد!

فقــــط همــــین!

امشب ...!

قصه ات را برای کسی می گفتم ...!

باز دوباره عاشقت شدم ...!

هنوز هم یک باره میروم به رویا ........

مهربانم ... هنوز هم یادت مرا رها نمیکند ....

سوالی دارم ....

چگونه مرا از خاطرت پاک کردی ؟؟؟

بگو .... شاید من هم توانستم ....

نه اینکه زانو زده باشم .....

نه ....

فقط نبودنت سنگینه ....

ایــن روزهـآ چـِــقـَـد دِلــم مـیـخـواهـَـد

یـکـی آرآم در گـوشـَـم بـگــویـَـد

بـمـیـری انـشـالـلــه

و مـن فـریــآد بـزنــَم

آمـــیـــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــن ..

گآهی دِلــَت نــِمیخوآهــَد . . .؛

دیــروز رآ بِه یآد بــیآوَری . . .؛

اَنگــیزه ای بــَرایِ فــَردآ هـَم نــَدآری . . .!!!

وَ حآل هــَم کِه . . .؛

گآهی فــَقــَط دِلــَت میخوآهــَد . . .؛

... زآنوهایــَت را تــَنگ دَر آغوش بــِگیری . . .؛

وَ گوشــِه ای اَز گوشــِه تــَرین گوشـِه ای کِه می شــِنآسی . . .؛

بــِنـِشینی وَ فــَقــَط نــِگآه کــُنی . . .!!!

گآهی دِلگــیری . . . ؛

شآیــَد اَز خودَت . . .؛

شآیــَد . . !

/ . . . چـہ פــال بـدے دارد مـاهـے قـرمــز ؛

بـعـد از عـیــد פـرڪـت مـیڪـنـد ،

جــاטּ دارد ،

امـّا مـنـتـظـر هـیــچ چـیـــز نـیـســت . . . /

سخـتــــ استــــ /!

وقتـے کـﮧ نیستـے همـﮧ چیــز تـنــگـــ میـشــود

نـفـســــ َـــــم

دنیــآیـــ َــــم

دلـــــ َـــــم .../!

بیـــزارم از هـــر دردے کــہ درمـــانـش ...

گـــــذر زمـــــان استـــــ/!

زمـــآنــے کـ ـہ دق مےـدهــد ،

تــــا بگـــذرد/.

بهترین قصه ی دنیا عشق است و بدترینِ آن عادت . . .
اما بدترازهمه عادت به کسی است که روزی عاشقش بودی . . . !

همین که هستی دوستت دارم ...
حتی سایه ات را که هرگز به آن نمیرسم...

هـــــــر نفـــس ،
درد اســـت که ميکشـــم !!!
اي کــاش يا بـــــــــــودي ،
يـــــا اصـــلا نبودي !!!
ايـــــن که هســـتي
و کنــــارم نيســــتي ...
ديـــــــــوانه ام ميکنــــــــــد

چه چـــیز دلنشین ‌تر از اینکـه

مدام و بی ‌بهانـه صدایت کنم با علامت ِ سوال …؟

و تو با حوصله جــواب بدهـی جـــــــانـــم

به تنهایی عادت کردم . . .

اما 

گاهی 

عمیقا دلم میخواهد ، 

من هم عزیز دل کسی باشم . . . !!

فرقی نمی کند ...

"بیایی" یا "نیایی"

من دیگر هیچ وقت حالم "خوب"‌ نمی شود ..

گاهی دلـــم میخواهـد ...

کفش هایم را پــا به پــا بپوشم ...

تا ببینم هنوز کسی حواسش به مـن هست

قسمت ِ تلخی ست.. 

  او 

  یگانه لحظه‌هایت می شود

  تو اما 

  تا آخرین نفس‌ها هم در نمی یابی 

در کتاب ِقطور ِ زندگی‌اش 

حاشیه‌ ی کمرنگ ِ کدام صفحه‌ای ..

ذهنم فلج می شـــــود… وقتی می خوانمت

و تو حتی نمیگویی…

جـــــــــانم !