من و آلایا

دوست داشتن تنها چیزیه که نوبتی نیست ، پس خارج از نوبت دوستت دارم

بخدا عشق به رسوا شدنش می ارزد به،لیلی و مجنون شدنش می ارزد،گر چه من تجربه ای از نرسیدن هایم،کوشش رود به دریا شدنش میارزد،دل من در سبدی عشق به نیل تو سپرد،نگهش دار که به موسی شدنش می ارزد.

خاطرمان باشد که به یاد هم باشیم شاید سالها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم ان غریبه چقدر شبیه خاطراتم بود!!به عشق...!

بهانه های دنیا تو را از یادم نخواهد برد،من تو را در قلبم دارم نه در دنیا !

می خواستم زیباترین کلمات را به یاری بگیرم تا صمیمانه ترین شادی ها را تقدیم تو کنم ذهنم یاری نکر پنداشتم که ساده نوشتن همچو ساده زیستن بهتر است پس ساده و بی تکلف میگویم دوستت دارم!

میبخشم کسانی را که هر چه خواستند با من،با دلم،با احساسم،کردند و مرا در دور دست خودم تنها گذاردند و من امروز به پایان خودم نزدیکم... خدایا به من بیاموز در این فرصت حیاتم،اهی نکشم برای کسانی که دلم را شکستند.

تو باران باش و ببار،غم دل کندن از اسمان،به سرسبزی زمین می ارزد

کاش میشد غربت دل را شکست/شیشه عمر شقایق را شکست/کاش میشد در سکوت مرگبار زندگی/این طلسم بی وفایی را شکست

کاش واژه ی حقیقت آنقدر با زبان ما صمیمی بود که برای بیان کردن دوستت دارم ، نیاز به قسم خوردن نبود