من و آلایا

سلاااااااااااااااااام به همه مهربونای ایران دوباره سال نو مبارک خوش گذشت به همگی؟؟؟؟

بالاخره سال 90 اومد و 89 گورشو گم کرد ومن وارد آخرین دهه قرن شدم که خوشحالم امیدوارم این 10 سال هم به خوبی بگذره 10 سالی که میتونه مسیر زندگی نه تنها من بلکه همه شمارو عوض کنه خیلی هاتون تو این 10 سال قراره ازدواج کنید و خوشبخت بشید به سلامتی عین خود من که به زودی یه خبرایی قراره بشه

نمیدونم به کسی که دوستش دارم و حاضرم همه زندگیمو بدم تا فقط یک ساعت پیشش باشم میرسم یانه ولی خوب دودل هستم یه جورایی ازخودم که مطمئنم کامل و تو انتخابم هیچ شکی ندارم ولی مشکل اونه که یه ذره میترسه و استرس داره که نکنه باباش بگه نه آخه میگفت من بابامو میشناسم اگه لج کنه هیشکی حریفش نیست ولی خوب اگه من آلایا هستم که میدونم چیکارکنم من که امید چندانی به زندگی نداشته و ندارم وفقط به خاطر اونه که صبر کردم اگه باباش هم بگه نه تا آخرش هستم و یک قدم کوتاه نمیام فوقش یه خودکشی میکنم و خلاص

نمیدونم چیکارکنم خودمم موندم بخدا دارم دیوووووووووونه میشم موندم تویه دوراهی بد که هیچ راه برگشتی وجود نداره پس مجبورم به جلو حرکت کنم تا عقب این جوری خیلی بهتره بالاخره که راضی میشه تاچندسال میخواد مخالفت کنه؟؟؟؟م دلم روشنه که میشه امیدوارم که بشه

راستی به نظر شما جواب باباش چیه آره یا نه؟؟؟؟؟

منتظر نظرهاتون هستم مرررررررررررررررسی