פֿــستـــــــــ ه ام
از تظــــاهـــر بـه ایستـــاﬤگــــــے
از پنهــــــاטּ کـــــرﬤטּ زפֿـــــم هایــــم
... زور کـــــه نیستـ ـــــــ !
ﬤیگـــر نمے تـــوانـــــم بــےﬤلیــــل بـפֿــنـــــﬤم و
با لبـפֿــنــــﬤے مســפֿـــــره وانـمـــــوﬤ کنـــم
همـــــ ه چیــــــز رو بـــه راه استــ ـــ ....!
............اصـــلأ ﬤیگــــر نمے פֿــــــواهـــم کـه بـפֿــنــــﬤم
مے פֿـــــواهــم لــــــج کنــم ،
بـــا פֿــــــــــــوﬤم ،
بــا تــــــــــو ،
بـا همــــــــه ے ﬤنیـــــــا...!
چقــــــﬤر بگـــویـم فــــرﬤا روز دیگـــریستـــــ
و امـــروز بیـــایــﬤ و مثــل هــــر روز بــاشــــے....؟؟!
פֿــستـــــ ه ام ....
از تــــــــــو ....
از פֿــــــــــــوﬤم....
از همـــــ ه ے زنـــﬤگــــــــے .....
مـــے פֿـــــواهــم بکشــــــم کنــار !
از تــــــــو ...
از פֿــــــــــــوﬤم.....
از همـــــ ه ے زنــﬤگــــــــــے .....
+ نوشته شده در چهارشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۱ ساعت ۳:۱ ب.ظ توسط آریا
|
یه روزایی واسه خودم کسی بودم نه اینکه فک کنی خودشیفتم ها نه واسه این میگم کسی بودم که وقتی صدام میزد و میگفتم جونم حس میکرد خوشبخت ترین آدم زمینه خودش بهم گفت تو همه چیزمی بدون تو نمیتونم واسه اینه که میگم واسه خودم کسی بودم ولی حالا.......من گم شدم