صَنــدلـی در جـــاده مُنتظـــر اَسـتــ؛
آفتـــابــ مـی آیـد و مــی رود،
بــــارانــ مـی آیــد و مـی رود،
بـَــرفــ مــی آیـد و مــی رود،
امــــــا تـــو، ...
نــَــه از جــــاده مــی آیــی، نــَـه از قَلـــبــ ِ مـَــن مـــی رویــ .